De wijn van Babylon

Door Alfons Balbach

‘En de vrouw was bekleed met purper en scharlaken, en versierd met goud, en kostbaar gesteente, en paarlen, en had in haar hand een gouden drinkbeker, vol van gruwelen, en onreinheid van haar hoererij’ (Openbaring 17:4).

Waarom moeten we precies weten wat de geestelijke “wijn” van Babylon is in de beker, die de vrouw in haar hand houdt? Daar is een goede reden voor. De Babylonische wijn is zeer giftig, waardoor we het verschil tussen waarheid en dwaling niet kunnen zien. Als we eenmaal vergiftigd (dronken) zijn, verliezen we ons geestelijk onderscheidingsvermogen. En onbewust laten we de machten van de duisternis ons op een dwaalspoor brengen in geestelijke zaken. En wat gebeurt er, als we de weg naar het koninkrijk van God missen? We moeten het antwoord weten.

Twee gemeenten

In de Bijbel worden waarheid en dwaling geassocieerd met twee symbolische vrouwen die twee gemeenten vertegenwoordigen: de ware gemeente en de afvallige gemeente. De ware gemeente, die de waarheid hoog houdt, wordt gesymboliseerd door een kuise vrouw: ‘Ik heb wel de dochter Sions bij een schone en wellustige vrouw vergeleken’ (Jeremia 6:2). ‘Want ik ben ijverig over u met een ijver Gods; want ik heb u toebereid, om u als een reine maagd aan een man voor te stellen, namelijk aan Christus’ (2 Korinthe 11:2).

De gevallen gemeente, die dwaling leert en beoefent, en een sterke invloed heeft uitgeoefend op de naties van de wereld, wordt gesymboliseerd door een verdorven vrouw:

‘Daarom ziet, Ik zal uw weg met doornen omheinen, en Ik zal een heining muur maken, dat zij haar paden niet zal vinden’ (Hosea 2:5).

‘Ik zag een vrouw, zittende op een scharlakenrood beest, dat vol was van namen der godslastering, en het had zeven hoofden en tien hoornen’ (Openbaring 17:3).

De gevallen gemeente staat niet op zichzelf. Ze wordt ‘Het grote Babylon, de Moeder der Hoererijen’ genoemd (Openbaring 17:5). Het is eigenlijk een familie van kerken: de moederkerk en ‘zeven’ dochterkerken die haar doctrines en principes delen. In Bijbelse taal staat “zeven” voor een volledig getal, wat hier alle afvallige kerken betekent.

De profeet Jesaja beschrijft dit kerkelijke gezin onder het symbool van zeven vrouwen, die slechts in één ding geïnteresseerd zouden zijn: de naam van Jezus: ‘En te dien dage zullen zeven vrouwen een man aangrijpen, zeggende: Ons brood zullen wij eten, en met onze klederen zullen wij bekleed zijn, laat ons alleen naar uw naam genoemd worden, neem onze smaadheid weg’ (Jesaja 4:1).

Kenmerken van de ware gemeente

Ze staat op het ware fundament, Jezus Christus en het Woord van God, de Bijbel. Matthéüs 7:24-25; Lukas 11:28; 16:31; 1 Korinthe 3:9-11; Efeze 2:20-21; 1 Timótheüs 3:15; enzovoort.
Zij stelt alle geestelijke vragen op de proef aan de hand van ‘de wet en de getuigenis’ (Jesaja 8:20; Exodus 31:18). Zij negeert niet, dat de wet van God, Zijn getuigenis, dat de basis was van het verbond, voortkwam uit de rechterhand van Christus. Exodus 24:7-8, 12; Deuteronomium 33:2; Maleachi 3:1; Handelingen 7:38; 1 Korinthe 10:4. (Jesaja 8:14-20 verwijst naar de christelijke bedeling).
Ze begrijpt, dat Christus Zijn volgelingen heeft bevestigd, onderwezen en aangespoord om de wet te eren, die Hij op de Sinaï had gegeven. Matthéüs 5:17-20; 15:3; 19:17; 22:36-40; Lukas 16:17; Romeinen 2:12-13, 18-23; 3:31; 7:7-23; 8:1-4, 7; enzovoort.
Zij kan vervolgd worden. Openbaring 12:13, 17.
Zij identificeert zich met de drievoudige boodschap van Openbaring 14:6-12, namelijk dat een speciale groep gelovigen moet worden voorbereid op de komst van Christus.
Zij is voorbereid om Christus te ontmoeten bij Zijn komst. 2 Thessalonicensen 1:7.

Kenmerken van de gevallen kerk

Ze wordt omschreven als: ’een bewaarplaats van alle onrein en hatelijk gevogelte’ (Openbaring 18:2).
De moederhoer is ‘bekleed met purper en scharlaken, en versierd met goud, en kostbaar gesteente, en paarlen’ (Openbaring 17:4). Ze moet een mooi uiterlijk behouden.
Ze is ‘dronken van het bloed der heiligen’ (vers 6). De rol, die ze speelde tijdens de eeuwen van de Inquisitie, mag niet worden vergeten.
Ze zit of rijdt op ’een scharlakenrood beest’ (vers 3). De geschiedenis zegt, dat ze tijdens de eeuwen van haar suprematie de teugels van de politieke macht in haar handen hield.
‘De bewoners van de aarde zijn dronken geworden van de wijn’ van haar leringen (vers 2).

Wat is de wijn?

“De menselijke familie is dronken geworden van de wijn van Babylon, en dronken mensen zullen niet redelijk zijn. Ze hebben grote teugen van Satans drogredenen genomen, en ze zijn vastbesloten, dat ze de dwaasheid van het aannemen van een andere standaard, terwijl ze de wet van de Heer der heerscharen terzijde schuiven, niet zullen inzien.” –The Signs of the Times, 14 november 1895.

“De gevallen confessionele kerken zijn Babylon. Babylon heeft giftige doctrines, de wijn van dwaling, bevorderd. Deze wijn van dwaling bestaat uit valse leerstellingen, zoals de natuurlijke onsterfelijkheid van de ziel, de eeuwige kwelling van de goddelozen, de ontkenning van de pre-existentie van Christus vóór Zijn geboorte in Bethlehem, en het bepleiten en verheerlijken van de eerste dag van de week boven Gods heilige, gewijde dag. Deze en verwante dwalingen worden door de verschillende kerken aan de wereld gepresenteerd.” –Evangelism, blz. 365.

“Een van de meest prominente valse doctrines is, die van het tijdelijke millennium: duizend jaar van geestelijke vrede en voorspoed, waarin de wereld bekeerd moet worden, vóór de komst van Christus. Deze sirenenzang heeft duizenden zielen in slaap gesust boven de afgrond van eeuwige ondergang.

De leerstelling van de natuurlijke onsterfelijkheid van de ziel heeft de weg geopend voor het kunstzinnige werk van Satan door middel van modern spiritualisme; en naast de roomse dwalingen, het vagevuur, gebeden voor de doden, het aanroepen van heiligen, enz., die uit deze bron zijn voortgekomen, heeft het veel protestanten ertoe gebracht de opstanding en het oordeel te ontkennen, en heeft het aanleiding gegeven tot de weerzinwekkende ketterij van eeuwige kwelling en de gevaarlijke waan van het universalisme.

En nog gevaarlijker en wijdverbreider dan deze zijn de veronderstellingen, dat de wet van God aan het kruis werd afgeschaft, en dat de eerste dag van de week nu een heilige dag is, in plaats van de Sabbat van het vierde gebod.” –The Spirit of Prophecy vol. 4, blz. 235.

“De poging van verleiders is geweest om het vertrouwen in de waarheid van God te ondermijnen en het onmogelijk te maken om waarheid van dwaling te onderscheiden. Wonderbaarlijk aangename, fantasierijke, wetenschappelijke problemen (zoals de evolutietheorie) worden geïntroduceerd en onder de aandacht gebracht van de onvoorzichtigen; en tenzij gelovigen op hun hoede zijn, zal de vijand, vermomd als een engel des lichts, hen naar valse paden leiden.” –Evangelism, blz. 359.

De meeste Protestantse kerken hebben van de Rooms Katholieke kerk het geloof overgenomen, dat de mens onsterfelijk is en dat hij na de dood voortleeft in de vorm van een onsterfelijke ziel. Er wordt aangenomen dat, wanneer een mens sterft, zijn of haar ziel slechts twee mogelijkheden heeft: om te gaan genieten van de zaligheid van de hemel of om de eeuwige kwellingen van de hel te ondergaan.

De doop heeft volgens de Katholieke kerk twee hoofddoelen: “Elk kind is … bezoedeld bij zijn geboorte met de smet van Adams ongehoorzaamheid… Daarom is de doop, die de erfzonde wegwast, net zo essentieel voor het kind als voor de volwassen mens om het koninkrijk der hemelen te verkrijgen.” –James Gibbons; The Faith of Our Fathers, blz. 271. Veel Protestantse kerken hebben de praktijk van de kinderdoop geërfd van de Katholieke kerk.

Een andere gewoonte, die de Katholieke kerk heeft doorgegeven, is de volledige minachting van de dieetwetten, die het verschil tussen rein en onrein vlees vaststellen. Voor de meeste Protestanten is het prima om varkensvlees te eten. Ze verontschuldigen zichzelf door Matthéüs 15:18, 20 en andere verkeerd begrepen verzen uit het Nieuwe Testament te citeren. Sommigen lijken te geloven, dat Christus stierf om niet alleen mensen te reinigen, maar ook dieren, zelfs die welke onrein (giftig) en ongeschikt voor menselijke consumptie zijn verklaard. Zie Leviticus 11. Christenen moeten de volgende verzen in gedachten houden, die verwijzen naar de spoedige komst van Christus:

‘want ziet, de HEERE zal met vuur komen, en Zijn wagens als een wervelwind; om met grimmigheid Zijn toorn hiertoe te wenden, en Zijn schelden met vuurvlammen. Want met vuur, en met Zijn zwaard zal de HEERE in het recht treden met alle vlees, en de verslagenen des HEEREN zullen vermenigvuldigd zijn. Die zichzelf heiligen, en zichzelf reinigen in de hoven, de een na de ander in het midden ervan, die zwijnenvlees eten, en verfoeisel, en muizen; tezamen zullen zij verteerd worden, spreekt de HEERE’ (Jesaja 66:15-17).

‘En u, die verdrukt wordt; verkwikking met ons, in de openbaring van de Heere Jezus van de hemel met de engelen Zijner kracht. Met vlammend vuur wraak doende over hen, die God niet kennen, en over hen, die het Evangelie van onze Heere Jezus Christus niet gehoorzaam zijn. Zij zullen tot straf lijden het eeuwig verderf, van het aangezicht des Heeren, en van de heerlijkheid Zijner sterkte’ (2 Thessalonicensen 1:7-9).

Hieronder staan nog enkele ingrediënten, die speciaal uit de ‘keuken’ van de moederkerk komen en die zijn toegevoegd aan de ‘gemengde wijn’, die wordt aangeboden om de bewoners van de wereld te bedwelmen:

“Jezus, onze Heer, heeft maar één gemeente gesticht, die Hij op Petrus wilde bouwen.” –James Gibbons; The Faith of Our Fathers, blz. 100. Toen Christus zei: ‘Op deze petra zal Ik Mijn gemeente bouwen’ (Matthéüs 16:18), bedoelde Hij de Rots die in de profetie werd aangewezen (Jesaja 8:14; 1 Petrus 2:6-8). Hij kon niet Petrus hebben bedoeld, die Hij moest bestraffen door te zeggen: ‘Ga weg achter Mij, satanas! Gij zijt Mij een aanstoot’ (Matthéüs 16:23).
“De vooraanstaande plaats van Sint Petrus en het eeuwig durende van deze plaats in de Romeinse zetel is dogmatisch vastgelegd in de canons… Petrus en zijn opvolgers hebben de macht om zowel voorschrifts- als verbodswetten op te leggen, de macht om eveneens dispensatie van deze wetten te verlenen en, indien nodig, ze nietig te verklaren. Het is hun macht om overtredingen van de wetten te beoordelen, straffen op te leggen en kwijt te schelden. Deze rechterlijke autoriteit zal zelfs de macht omvatten om zonden te vergeven.” –The Catholic Encyclopedia, vol. 12, blz. 265.
“De mis is de belangrijkste ceremonie in de Katholieke eredienst. Het bestaat uit het offer van het lichaam en het bloed van Jezus Christus op het altaar door de bediening van de priester.” –Dictionnaire du Foyer Catholique, Art. Messe, p. 560. “De eucharistie is ‘de bron en het hoogtepunt van het christelijk leven’. ‘De andere sacramenten, en inderdaad alle kerkelijke bedieningen en werken van het apostolaat, zijn verbonden met de eucharistie en zijn erop gericht. Want in de gezegende eucharistie is het hele spirituele goed van de kerk vervat, namelijk Christus zelf, ons Pasen’.” –Catechism of the Catholic Church, online: https://www.vatican.va/archive/ccc_css/archive/catechism/p2s2c1a3.htm.
Het Vagevuur. “De zielen die naar het vagevuur gaan, worden gered… In het vagevuur kunnen de zielen hun schuld alleen uitwissen door te lijden.” –Charles A. Martin, Catholic Religion, pp. 288–290.
Het aanroepen van heiligen is een heel belangrijk aspect in het leven van vrome Katholieken.
Pius IX heeft in 1854 het dogma van de onbevlekte ontvangenis afgekondigd. Dit dogma leert dat Maria “vrij is bewaard van iedere smet van de erfzonde.” –Dictionnaire du Foyer Catholique, Art. L’Immaculée Conception, blz. 399.
Belijdenis van zonden. “Zoek waar u maar wilt, door de hemel en de aarde, en u zult maar één geschapen wezen vinden, dat de zondaar kan vergeven, die hem kan bevrijden van de ketenen van de hel, dat buitengewone wezen is de priester, de Katholieke priester… De priester verklaart niet alleen dat de zondaar vergeven is, maar hij vergeeft hem werkelijk… Zo groot is de macht van de priester dat de oordelen van de hemel zelf onderworpen zijn aan zijn beslissing.” –Michael Müller, The Catholic Priest, pp. 78-79.

“Als mensen ermee zouden instemmen de Heer volledig te volgen, als ze niet verward waren met de wijn van Babylon, zouden ze zien, dat het knoeien met de standaard van de Heer, het afwijken van Zijn geboden, de ergste vorm van rebellie is. Dit wordt goed weergegeven als de wijn van de toorn van de gruwel van Babylon, de beker, die zij aan alle naties heeft aangeboden om te drinken. Ware dit niet, dan zouden duizenden, ja, miljoenen, gevonden worden op het pad dat is uitgestippeld voor de vrijgekochten van de Heer om op te wandelen.” –The Signs of the Times, 14 november 1895.

Het is niet genoeg, dat we de “wijn van Babylon” kunnen definiëren en de ingrediënten ervan kunnen specificeren. God wil eerlijke gelovigen redden, die in de gevallen kerken zitten, die Babylon vormen. En Hij wil ons als instrumenten gebruiken om te helpen. Daarom stuurt Hij een machtige engel, die een beweging vertegenwoordigt sinds 1844, om de volgende boodschap aan de wereld te geven:

‘En er is een andere engel gevolgd zeggende: Zij is gevallen, zij is gevallen, Babylon, die grote stad, omdat zij uit de wijn van de toorn van haar hoererij alle volken heeft gedrenkt’ (Openbaring 14:8).